026-32531283

تئوری فازی

تئوری فازی

تئوری فازی

جزئیات

پرفسور لطفی زاده: " منطق کلاسیک شبیه شخصی است که با یک لباس رسمی مشکی، بلوز سفید آهاردار، کروات مشکی، کفش های براق و غیره که به یک مهمانی رسمی آمده است و منطق فازی تا اندازه ای شبیه فردی است که با لباس غیررسمی، شلوارجین، تی شرت و کفش های پارچه ای به همان مهمانی آمده است. این لباس را در گذشته نمی پذیرفتند، اما امروز جور دیگری است. "

15 تیر 1397
پرفسور لطفی زاده: " منطق کلاسیک شبیه شخصی است که با یک لباس رسمی مشکی، بلوز سفید آهاردار، کروات مشکی، کفش های براق و غیره که به یک مهمانی رسمی آمده است و منطق فازی تا اندازه ای شبیه فردی است که با لباس غیررسمی، شلوارجین، تی شرت و کفش های پارچه ای به همان مهمانی آمده است. این لباس را در گذشته نمی پذیرفتند، اما امروز جور دیگری است".
از آن زمان که انسان اندیشیدن را آغاز کرد، همواره کلمه ها و عبارت هایی نظیر خوب، بد، جوان، پیر، بلند، کوتاه، قوی، ضعیف، گرم، سرد، خوشحال، غمگین، زیبا، زشت و ... را بر زبان جاری ساخته که مرزهای روشن و مشخصی نداشته اند. برای مثال، در گزاره "علی باهوش است" یا "گل رز زیباست"، نمی توان مرز مشخصی برای باهوش بودن و زیبا بودن در نظر گرفت. در واقع مغز انسان با در نظر گرفتن فاکتورهای مختلف و بر اساس تفکر استنتاجی، جمله ها را تعریف و ارزش گذاری می کند، که مدلسازی آن ها به زبان و فرمول های ریاضی اگر غیرممکن نباشد، کار بسیار پیچیده ای خواهد بود. منطق فازی تکنیک جدیدی است که شیوه هایی را که برای طراحی و مدلسازی یک سیستم نیازمند ریاضیات پیچیده و پیشرفته است، با استفاده از مقادیر زبانی و دانش خبره جایگزین می سازد و یا تا حدود زیادی آن را تکمیل می کند. در واقع، در منطق فازی می توان نتایج دقیق را با استفاده از مجموعه ای از معلومات نادقیق که با الفاظ و مقادیر کلامی تعریف شده اند، استخراج کرد.
پایه و اساس مجموعه ها و منطق فازی به وسیلۀ پرفسور لطفی زاده مطرح شده است. در سال 1965 پرفسور لطفی زاده (متولد 1921 میلادی در شهر باکوی آذربایجان از پدری ایرانی و مادری روس) اولین مقالۀ خود را در زمینۀ فازی تحت عنوان مجموعه های فازی منتشر کرد که جرقۀ اولیه ای از پرتو یک جهان بینی در عرصۀ ریاضیات و علوم بود. این مقاله اولین قدم در معرفی بینشی نو و واقع گرایانه از جهان در چارچوب مفاهیم کاملاً بدیع اما بسیار سازگار با طبیعت انسان بود. دهۀ 1960، دهۀ به چالش کشیدن و انکار نظریه فازی بود و هیچ یک از مراکز تحقیقاتی، نظریه فازی را به عنوان یک زمینه تحقیق جدی نگرفتند.
مجموعه های فازی در ریاضیات جدید به مجموعه هایی اطلاق می شوند که عضویت بعضی یا تمام اعضاء کاملاً روشن و مشخص نیست و عناصر آن به طور نسبی متعلق به آن مجموعه هستند. یک مجموعه فازی تعمیم یک مجموعه کلاسیک است که اجازه می دهد تا تعلق هر مقداری را در بازه [0,1] اختیار کند. موفقیت سیستم های فازی در ژاپن، مورد توجه محققان امریکا و اروپا واقع شد و دیدگاه بسیاری از محققان به سیستم های فازی تغییر کرد. در دهۀ 1990 پیشرفت های زیادی در زمینۀ سیستم های فازی ایجاد شد. اما با وجود شفاف تصویر سیستم های فازی، هنوز فعالیت های بسیاری باید انجام شود و بسیاری از راه حل ها و روش ها همچنان در ابتدای راه قرار دارد. 

منبع
عطائی، محمد. (1389). تصمیم گیری چند معیاره فازی، انتشارات دانشگاه صنعتی شاهرود: شاهرود.

مقاله ها